MUMs Talk over happy zijn

YAY!

Oké, even wat happy stuff… Laatst zei Marc (mede-eigenaar van mijn
hart en kinderen): “Schat, misschien is het leuk om een blije blog te
schrijven, omdat je meestal regelmatig leuk en blij bent.” En omdat
ik meestal regelmatig ONTZETTEND leuk en blij ben, doen “we” dat
toch even?!

Het woordje “we” is trouwens ook raar. Ik weet nog dat ik in het
verpleeghuis werkte en dan tegen een patiënt zei: “Kom dan gaan “we”
even douchen en aankleden.” Dat is toch RAAR? Heb ik gauw afgeleerd.

Een paar jaar later zei ik dan tegen de stagiaire die ik begeleidde
of ze dat alsjeblieft wilde laten: “Je wilde serieus samen met meneer
onder de douche?!?!” “Uhm nee, hoor”, zei ze. “NOU, ZEG DAN OOK NIET “WE”
GAAN DOUCHEN!”

Goed, maar dat terzijde…

Hoewel, als we het over “in meerdere persoonlijkheden praten”
hebben, Joah praat nogal in de derde persoon. Wie mij een beetje
kent weet dus dat ik daar een allergische reactie van krijg. Maar
niet bij hem, want hij is zoooooooooooo schattig als hij zegt: “Mama
met Joah spelen?” “Mama met Joah op de draaimolen?” “Joah cadeautje aan
mama geven?” (een pak maandverband ?) “Mama met Joah hdiodhdjoshdh?”
Dat laatste verstond ik niet maar was wel schattig…

“Mama met Joah kerstboom halen?” Ja, is goed schat. Uit de kelder, oke?
Daar staat onze nepperd.

En samen graven we (jemig wat een bende!) de kerstboom uit de
kelder. Als hij staat en we hem zorgvuldig hebben versierd in 4,5
uur vraag ik hem: “Weet je wat kerst betekent Joah?” “Nee, Joah weet
niet”. Waarop ik zei: “Oké, kerst betekent dat de Here Jezus
geboren is.” “In ziekenhuis mama?” Ik hou m’n gezicht in de plooi.
“Nee schat, niet in het ziekenhuis. In een stalletje met een koe en
schaapjes.” Hij kijkt me aan en loopt naar de keuken en schreeuwt:
“Mama met Joah shauwn sheep koekje halen?” Tuurlijk schat… OKÉ,
mensjes van deze lengte, met Minion-stemmetjes en grote vragende
ogen mogen in de derde persoon praten.

Happy stuff dus. Happy de peppie!

Wij wonen in een flat waar de gemiddelde leeftijd 79 is, denk ik.
Voordat wij er kwamen wonen was het zeker 85.
Anyway, toen ik vanmorgen de lift uitstapte, kwam ik een medebewoner tegen (ik schat hem 110) en groette hem vriendelijk.
Ik was eigenlijk in mijn sjeestempo dus hoorde eerst niet goed wat
hij zei. “Wat zegt u?” zeg ik, als ik al half buiten sta.
“Je bent altijd zo’n vrolijk en enthousiast meisje, het is altijd
fijn om jou en je gezin tegen te komen!” Ik kijk op en kijk de lieve oude man aan. Op de achtergrond hoor ik
een gospelkoor HALLELUJA zingen en ik zie mezelf van een afstandje
in een zee van licht staan. Nee hoor, grapje. Maar ik voel me wel
licht gevleid. Ik bedank hem en zeg dat het mijn dag meer dan goed
maakt. Heppie de peppie sjees ik vrolijk verder.

Als ik dan buiten ben regent het dat het giet. Hopsa, pluutje op en
tuurlijk geen probleem dat m’n lieve buggaboo ook niet wil inklappen
vandaag. Ik heb geleerd dat als je lief praat tegen kinderwagens,
wasrekken en de belastingdienst ze best wel meewerken en dat je dan
meestal regelmatig gewoon best leuk, blij en enthousiast kan
blijven.

YAY it’s a good day!