MUMs Talk over boksen


 

Lieve lezers,

Note to self: gisteren wezen boksen! Echt een aanrader voor iedere ouder. Ik doe aan bokszaktraining tweemaal per week en dat is zo’n lekkere uitlaatklep dat dit eigenlijk verplichte kost zou moeten zijn voor newly mums and dads. Het enige is dat je handen niet meewerken een dag nadien. En je armen, benen en hoofd ook niet, maar dat is dan weer een klein detail. Je wordt er fit van en dat is super fijn. Want zeg zelf, voor opvoeden is uithoudingsvermogen een vereiste. Dus waarom trainen we dit niet? Ik heb er lang over gedaan, hoor, voordat ik het sportritme weer te pakken had. Maar nu het hek weer spreekwoordelijk van de dam is kom ik er toch maar weer achter wat een gemis het is als je jezelf niet van de bank sleurt om te gaan sporten. Want ja, je wordt er moe van! Als het goed is heel moe. Echt absoluut niet charmant moe. En ja, je bent tijdens het sporten niet aantrekkelijk. Ik vraag me altijd weer af hoe ik eruit moet zien tijdens die buikspieroefeningen. Ik kan mijn hoofd nooit in de plooi houden als ik die crunches afhandel. Echt, een filmploeg zou hier zo een slapstick van maken. Maar… dat is allemaal prima picobello als je ziet wat het effect is. Een fitte mama! Een frisse mama. Eentje met vernieuwde energie. Zo’n actieveling die je in de supermarkt fluitend naast een schreeuwend kind ziet staan. Ok, dat is overdreven.

. Ik zou niet weten wélke sport je zou moeten beoefenen om dat te kunnen handelen… Maar je wordt er wel fit van. En uiteindelijk ook beter in shape. Ik ben dus nog niet echt op de nadelen gestuit. Ok, je appearance tijdens het sporten. Maar dat laten we maar even los.

We trainen met z’n tweeën per bokszak. Nu vraag ik me altijd af hoe ik er dan uit moet zien als ik tegen die bokszak sla en schop. Agressief? Of gewoon een beetje kneuzig… Want ik kan je wel vertellen, als de instructeur het voordoet ziet het er echt super strak uit. Bam met links, bam met rechts, hoek links, hoek rechts, laat je op de grond vallen, kom omhoog en tweemaal lowkick op de zak. Super smooth! Echt, als hij dat zo voordoet denk ik altijd: “Doe ik even!” Totdat ik aan de beurt ben… Dan wordt het BAM met links, bam met rechts (uh, wat was het ook alweer), (oh ja) hoek links, hoek rechts, (WAT?!) laten vallen (en nu?!), omhoog (maar dan in drie fases) en tweemaal een soort kick op de zak. Maar ik geef mezelf nog wat tijd. Ik vind het namelijk wel heerlijk en ontdek dat de voordelen van boksen groter zijn, veel groter zijn, dan de nadelen.

Dus die appearance nemen we op de koop toe. Ik probeer dat dan wel weer te compenseren met een super strakke outfit. Zo eentje waarvan je dan weer direct zegt: “Zij kan het!” Ja, compensatiegedrag ten top, but I don’t care. Het stimuleert ook wel weer om extra je best te doen, want het wordt uiteindelijk een beetje zielig als je er zo fit uitziet en staat te boksen als een baviaan met een identiteitscrisis. Ok!

Om af te ronden de link naar opvoeden. Opvoeden is ook een soort boksen. Je kunt er heel fit uitzien, maar opvoeden als een baviaan met een identiteitscrisis. Wat wil ik hiermee zeggen? Opvoeden gaat ook niet vanzelf. Zoals je moet trainen om ergens goed in te worden, moet je dat ook met opvoeden. Lees eens een boek, praat met ervaringsdeskundigen, denk erover na, ga ermee aan de slag. Je bent niet op slag een goede opvoeder. Dat is niet aangeboren. Dat is een skill die je jezelf eigen moet maken. Waarvoor je moet trainen. Dus, ik heb me voorgenomen om er super fit uit te zien als moeder en dat stimuleert mij om daar ook mijn best voor te doen. Ik lees eens een boek, ik zoek eens wat op, ik praat met de ervaringsdeskundige en train voor mijn ouderschap. Doe je mee?

Liefs,

MUM Esther